Удзельнік мае права спыніць групавую тэрапію. Планавае завяршэнне пажадана абмеркаваць, але дазвол вядучага для гэтага не патрэбны. Размова дапамагае ацаніць далейшыя патрэбы, падвесці вынікі і па магчымасці развітацца без раптоўнага знікнення.
У закрытай кароткатэрміновай групе агульная дата завяршэння звычайна вядомая загадзя. У адкрытай людзі сыходзяць у розны час, і гэты працэс закранае ўдзельніка, які сыходзіць, вядучага і тых, хто застаецца. Таму завяршэнне лічыцца асобным этапам працы.
Калі паведаміць пра рашэнне
Умовы паведамлення пра сыход павінны быць у першапачатковай дамове. Працягласць завяршэння залежыць ад фармату: часам гэта адна сустрэча, часам некалькі тыдняў ці месяцаў. Універсальнага тэрміну няма. Калі яго не абмяркоўвалі, можна паведаміць, як толькі рашэнне стала дастаткова пэўным: «Я думаю пра завяршэнне і хачу зразумець, як гэта прынята рабіць».
Размова не абавязвае перадумаць. Яна дапамагае адрозніць устойлівае рашэнне ад імпульсу пасля канфлікту, удакладніць фінансавыя ўмовы і выбраць дату. Чалавек можа вырашыць застацца або канчаткова пераканацца, што трэба сысці.
Калі прычына — пераезд, змена раскладу ці кошт, не трэба шукаць ёй псіхалагічнае тлумачэнне. Можна проста назваць абмежаванне: «З наступнага месяца я не змагу аплачваць сустрэчы». Удакладніце даступныя варыянты, але не згаджайцеся на непасільныя выдаткі. Калі ўдзел больш немагчымы, абмяркуйце рэальны спосаб завяршыць кантакт.
Што абмеркаваць на апошніх сустрэчах
Не абавязкова рыхтаваць прыгожую прамову для кожнага. Можна сказаць тое, што сапраўды важна, і адмовіцца ад пытанняў, якія здаюцца занадта асабістымі. Задача — падвесці ўласны вынік, а не выканаць ідэальны рытуал.
- з якімі мэтамі вы прыйшлі і што змянілася;
- якія звыклыя спосабы будаваць адносіны вы заўважылі ў групе;
- што засталося незавершаным;
- якія пачуцці выклікае развітанне;
- што ўдзельнікі значылі адзін для аднаго;
- якія крыніцы падтрымкі і віды дапамогі даступныя далей.
Канфлікт і права на неадкладны выхад
Пасля сораму, злосці ці расчаравання можа захацецца знікнуць. Калі непасрэднай пагрозы няма, карысна хаця б паведаміць вядучаму пра прычыну і разгледзець магчымасць сустрэчы для размовы. Досвед канфлікту, які завяршыўся інакш, чым звычайна, часам становіцца важнай часткай тэрапіі.
Але пагрозы, пераслед, сексуальны ціск, раскрыццё асабістай інфармацыі і сур'ёзныя парушэнні патрабуюць найперш бяспекі. Чалавек не абавязаны вяртацца ў небяспечнае асяроддзе дзеля развітання. Можна паведаміць пісьмова, звязацца з арганізатарам праз бяспечны канал і падаць скаргу. Калі парушэнне звязана з самім вядучым, па падтрымку можна звярнуцца да незалежнага спецыяліста ці кіраўніцтва арганізацыі.
Вядучы можа растлумачыць карысць працягу, але не павінен палохаць непазбежным пагаршэннем, сароміць перад групай або сцвярджаць, што толькі ён вырашае, калі тэрапія скончаная.
Грошы, чат і канфідэнцыяльнасць
Правілы не павінны ўпершыню з'яўляцца пасля заявы пра сыход. Канфідэнцыяльнасць захоўваецца і пасля завяршэння: можна расказваць пра ўласны досвед, але нельга раскрываць чужыя гісторыі і дэталі, па якіх можна пазнаць чалавека.
- ці аплачваецца перыяд паміж паведамленнем і сыходам;
- ці ёсць запазычанасць або магчымасць вярнуць перадаплату;
- калі закрываецца доступ да агульнага чата, калі ён ёсць;
- ці можна атрымаць пацвярджэнне плацяжоў;
- як доўга захоўваецца дакументацыя;
- куды накіраваць пытанне або скаргу пасля сыходу.
План пасля групы
Карысна запісаць, якія прыкметы падкажуць, што зноў патрэбная дапамога, каму можна патэлефанаваць, якія навыкі хочацца далей выкарыстоўваць і ці патрэбная індывідуальная тэрапія, іншая група або медыцынскае суправаджэнне. Гэта спосаб зрабіць пераход больш зразумелым, а не чаканне няўдачы.
Сыход можа адначасова выклікаць палёгку, сум, гонар, сумненне і злосць. Змешаныя пачуцці не даказваюць памылковасці рашэння. Завяршэнне змяняе адносіны, і рэакцыя можа працягвацца пасля апошняй сустрэчы.
Магчымая фармулёўка: «Я вырашыў завяршыць удзел. Хачу даведацца пра ўмовы паведамлення і выкарыстаць астатнія сустрэчы, каб падвесці вынікі. Маё рашэнне можна абмяркоўваць, але я не хачу, каб размова ператварылася ў ціск застацца».
Што чытаць далей
Як зразумець, што групавая тэрапія дапамагае · Што рабіць, калі страшна гаварыць у тэрапеўтычнай групе
Крыніцы
- AGPA: Practice Guidelines for Group Psychotherapy
- AGPA: Ethics in Group Therapy
- Tees, Esk and Wear Valleys NHS: Group analytic psychotherapy for adults
Матэрыял апісвае агульныя прынцыпы. Дамова і фінансавыя абавязацельствы залежаць ад канкрэтнай групы і мясцовага права; непасрэдная бяспека важнейшая за планавы рытуал завяршэння.
