Алкагольная залежнасць у сям'і: дапамога і межы

Калі жыццё сям'і пачынае залежаць ад таго, ці выпіў блізкі, клопат лёгка ператвараецца ў пастаяннае дзяжурства: праверыць тэлефон, адмяніць планы, растлумачыць дзецям чарговую адсутнасць. Алкагольная залежнасць — расстройства здароўя, а не недахоп любові ці сілы волі. Пры гэтым хвароба не адмяняе наступстваў для навакольных і не абавязвае іх цярпець небяспеку.

Блізкія могуць дапамагчы знайсці лячэнне і падтрымліваць змены. Яны не здольныя гарантаваць цвярозасць іншага чалавека кругласутачным кантролем ці самаахвяраваннем. Падтрымка патрэбная і самому чалавеку, і сям'і; звярнуцца па дапамогу для сябе можна, нават калі сваяк адмаўляецца ад лячэння.

Спачатку выключыце непасрэдную небяспеку

Калі чалавека немагчыма разбудзіць, дыханне рэдкае ці нерэгулярнае, з'явіліся сутаргі, выяўленая спутанасць свядомасці ці ёсць падазрэнне на атручэнне алкаголем, выклікайце мясцовую экстранную дапамогу. Не пакідайце яго «праспацца». Калі заставацца побач бяспечна, сачыце за дыханнем і выконвайце ўказанні дыспетчара; пры адсутнасці нармальнага дыхання патрэбныя неадкладныя дзеянні паводле яго інструкцыі. Чалавека без прытомнасці, які нармальна дыхае, кладуць ва ўстойлівае бакавое становішча.

Не выклікайце ваніты, не спрабуйце працверазіць кавай ці халодным душам і не давайце ежу, напоі ці таблеткі чалавеку з парушанай свядомасцю. Пагрозы гвалту, суіцыдальны намер ці ўжо здзейсненае небяспечнае дзеянне таксама патрабуюць неадкладнай дапамогі. Пры пагрозе вам спачатку забяспечце сваю бяспеку і бяспеку дзяцей. Кантакты сабраныя ў раздзеле тэрміновай дапамогі; каталог псіхолагаў не замяняе экстранную службу.

Як зразумець, што патрэбная ацэнка залежнасці

Падставы звярнуцца да лекара — паўторныя няўдалыя спробы скараціць ужыванне, моцная цяга, страта кантролю, працяг ужывання насуперак шкодзе, усё большая роля алкаголю ў паўсядзённым жыцці. Чалавек можа захоўваць працу і знешні дабрабыт, але ўжо мець сур'ёзныя цяжкасці. Дыягназ не ўстанаўліваюць паводле прафесіі, віду напою ці адной сямейнай спрэчкі.

Раскажыце спецыялісту пра канкрэтныя падзеі: невыкананне абавязкаў, небяспечнае кіраванне аўтамабілем, траўмы, ранішняе ўжыванне, змены сну і настрою. Не трэба чакаць, пакуль чалавек «дойдзе да дна». Медыцынская ацэнка ўключае характар ужывання, фізічнае і псіхічнае здароўе, іншыя рэчывы і лекі; анкета дапамагае размове, але не замяняе яе.

Чаму нельга ладзіць адмену дома сваімі сіламі

Пры фізічнай залежнасці рэзкае спыненне ці істотнае скарачэнне ўжывання можа выклікаць небяспечную адмену. Дрыжанне, патлівасць, млоснасць, сэрцабіцце і трывога пасля змяншэння алкаголю — падстава тэрмінова звязацца з медыцынскай службай. Сутаргі, галюцынацыі, спутанасць свядомасці і цяжкае ўзбуджэнне патрабуюць экстраннай дапамогі. Не спісвайце іх на «звычайнае пахмелле».

Гэта не парада працягваць піць: спыненне ўжывання трэба арганізаваць бяспечна з лекарам. Не замыкайце чалавека для прымусовага «працверажэння», не складайце самастойна схему зніжэння алкаголю і не давайце чужыя снатворныя ці заспакаяльныя. Лекар вызначае, ці магчымая дапамога па-за стацыянарам і якое назіранне неабходнае. Пра перанесеныя ўскладненні адмены абавязкова паведамляюць лекару.

Як пачаць размову пра лячэнне

Выберыце цвярозы час і абстаноўку без пагроз. Замест спрэчкі пра слова «алкаголік» назавіце назіранне, яго наступствы і прапанову: «Учора ты выпіў перад паездкай па дзіця. Я спалохалася і арганізавала іншую машыну. Давай знойдзем лекара, з якім можна абмеркаваць ужыванне». Такая размова не гарантуе згоды, але робіць праблему канкрэтнай.

Спытайце, што чалавек сам заўважае і што перашкаджае звярнуцца: страх асуджэння, кошт, праца, мінулы няўдалы досвед. Прапануйце абмежаваную дапамогу — знайсці некалькі службаў, удакладніць запіс ці пайсці разам, калі чалавек хоча. Не ператварайце размову ў раптоўны сямейны суд і не выкарыстоўвайце дзяцей для пераканання.

Межы, якія датычацца вашых дзеянняў

Мяжа — зразумелае рашэнне пра ўласны ўдзел: «Я не паеду з табой, калі ты піў», «Я магу дапамагчы запісацца да лекара, але не буду аплачваць алкаголь». Выбірайце тое, што рэальна выканаць бяспечна. Не абяцайце неадкладна сысці, калі гэта немагчыма праз жыллё, грошы ці пагрозы; спачатку спатрэбяцца падтрымка і план.

Карысна падзяліць дапамогу з базавымі патрэбамі і дзеянні, якія пастаянна хаваюць шкоду. Напрыклад, купіць прадукты для дзяцей — не тое самае, што пакрываць новыя выдаткі на алкаголь. Не патрабуецца пазбаўляць чалавека ежы ці медыцынскай дапамогі, каб ён «засвоіў урок». Рашэнні пра сумесныя рахункі, даўгі і жыллё пры неабходнасці абмяркоўваюць з мясцовым юрыдычным ці сацыяльным спецыялістам.

Пры гвалце пытанне не вырашаецца правільным тонам размовы. Звярніцеся па асобную канфідэнцыяльную падтрымку і прадумайце бяспечны спосаб сувязі. Не абвяшчайце план сыходу ў небяспечны момант. Парная тэрапія не з'яўляецца першым крокам пры гвалце ці прымусе, якія працягваюцца; алкаголь не здымае адказнасці за іх.

Што важна для дзяцей

У дзіцяці павінен быць цвярозы дарослы, здольны клапаціцца пра яго. Не пакідайце яго пад адзіным наглядам чалавека, які праз ап'яненне не можа забяспечыць бяспеку, і не саджайце ў машыну да кіроўцы, які выпіў. Калі дарослыя не спраўляюцца з арганізацыяй бяспечнага догляду, патрэбная дапамога надзейных блізкіх і мясцовых службаў абароны дзяцей ці сацыяльнай падтрымкі.

Патлумачце адпаведна ўзросту: «У таты праблема з алкаголем. Гэта не твая віна, і табе не трэба яго лячыць». Дзеці не павінны шукаць бутэлькі, ацэньваць ступень ап'янення, перадаваць ультыматумы ці захоўваць небяспечныя сакрэты. Загадзя вызначце дарослага, да якога дзіця можа звярнуцца; адказнасць дарослых нельга замяніць інструкцыяй дзіцяці «самому ўсё кантраляваць».

Як выбіраць лячэнне

Лячэнне можа спалучаць медыцынскую дапамогу пры адмене, лекі для скарачэння ўжывання ці папярэджання вяртання да яго, псіхатэрапію і ўзаемадапамогу. Фармат выбіраюць індывідуальна. Дэтаксікацыя вырашае найбліжэйшую медыцынскую задачу, але сама па сабе не замяняе далейшага лячэння залежнасці. Група падтрымкі таксама не замяняе медыцынскую ацэнку.

Хто ацэньвае стан і адказвае за медыцынскую бяспеку? Як правяраецца кваліфікацыя спецыялістаў?
Як улічваюць іншыя захворванні, лекі, дэпрэсію і рызыку суіцыду?
Якія метады прапануюць, як абмяркоўваюць мэты і згоду чалавека, ці магчымыя адпаведныя лекі?
Якія поўны кошт, працягласць, удзел сям'і і правілы канфідэнцыяльнасці?
Што адбываецца пры вяртанні да ўжывання і якая дапамога будзе пасля завяршэння праграмы?

Насцярожваюць гарантыі вылячэння за адну працэдуру, прыніжэнне, таемнае даданне прэпаратаў у ежу і забарона абмяркоўваць прызначанае лячэнне з незалежным лекарам. Не купляйце паслугу толькі праз абяцанне «кадзіравання»: высветліце канкрэтны метад, доказы, рызыкі і далейшае суправаджэнне. Лекі прызначаюць з інфармаванай згоды і з улікам супрацьпаказанняў; сямейная самадзейнасць можа быць небяспечнай.

Калі чалавек адмаўляецца ці зноў пачынае піць

Можна паўторна прапаноўваць дапамогу і захоўваць бяспечны кантакт, адначасова змяняючы ўласныя ўмовы ўдзелу. Не трэба чакаць згоды на лячэнне, каб атрымаць кансультацыю для сябе. Вяртанне да ўжывання — падстава перагледзець план з камандай, якая лечыць, а не доказ безнадзейнасці; сям'і пры гэтым не патрабуецца адмяняць межы ці хаваць новыя небяспечныя эпізоды.

Псіхолаг, сямейная служба ці група для блізкіх могуць дапамагчы з сорамам, знясіленнем, практычнымі рашэннямі і ізаляцыяй. Падыходы груп адрозніваюцца: напрыклад, Al-Anon і SMART Recovery Family & Friends працуюць паводле розных мадэляў; даступнасць і мову сустрэч трэба ўдакладняць. Вы маеце права выбіраць адпаведны фармат без абвінавачвання сябе ў «сузалежнасці». Уласная дапамога не павінна залежаць ад чужой цвярозасці.

Што чытаць далей

Наркатычная залежнасць у блізкага: першыя крокі сям'і · Сузалежнасць і асабістыя межы

Крыніцы

Матэрыял мае інфармацыйны характар і не замяняе індывідуальную кансультацыю, дыягностыку або лячэнне.